
Zamki, dwory obronne, mury miejskie, grodziska
Forum miłośników średniowiecznych fortyfikacji (zał. 05 Lis 2007)
wieś w powiecie sanockim, w gminie Zarszyn
Starsza literatura przedmiotu wspomina o istnieniu na terenie tej miejscowości domniemanej warowni wczesnośredniowiecznej nie podając przy tym żadnych bliższych informacji. również błędna jest informacji, ze na wzgórzu "Zamczysko" miał istnieć dwór obronny. Badania wykopaliskowe (J.Janowski-lata osiemdziesiąte) nie dostarczyły argumentów na potwierdzenie tej hipotezy.
Za panowania Kazimierza Wielkiego w miejscu dzisiejszego Jaćmierza powstała niewielka osada. W 1390 r. rycerz Fryderyk Myssnar z Miśnii otrzymał wieś jako dar za zasługi wojenne od Władysława Jagiełły.W dokumencie z 1390 r., dotyczącym Jaćmierza w opisie granic wymieniono "...campum dictum Dlugie pole". W roku 1390 król Władysław nadaje przywilej dla wsi Jaćmierz, której granice biegną, m.in. do potoku Siedliska, a tym potokiem do bagna. W roku 1427 w dokumentach figuruje Jaćmierz, kiedy to Piotr Mleczko z Jedlicza, pożycza szlachetnemu Fryderykowi z Jaćmierza 100 marek. Prawa miejskie Jaćmierz ma od 1437 w. Miasto stanowiło następnie własność rodu Jacimierskich, którzy wywodzili się od wspomnianego Fryderyka Myssnara, a nazwę miejscowości dawniej zapisywano jako: Oppido Iaczymyrz (1437), Iaczymyerz (1484), Jaczmyerz (1508), Jacimierz (1653). W owym czasie miejscowość leżała w dawnym województwie ruskim (ziemia sanocka). W roku 1460 odnotowano pierwszych rajców miejskich Michaela Naydethera i Stanisława Steala, którzy złożyli podpisy z okazji fundacji kościoła przez Fryderyka pana na Jaćmierzu. Pod koniec XV wieku własność Jakuba Pieniążka od 1493 wojskiego sanockiego, starosty sanockiego oraz jego żony Anny Zarszyńskiej, córki Stanisława Zarszyńskiego. W II poł. XVI wieku Jaćmierz był własnością Stanisława Drohojowskiego - kasztelana przemyskiego h. Korczak (zm. ok. 1583) sekretarza królewskiego. Od roku 1558 funkcjonował dość krótko, zbór ewangelicki, kalwiński, a mecenasem kościoła był Stanisław Drohojowski kasztelan przemyski. Zbór przetrwał najazdu tatarskiego w roku 1624.