Przeworsk - Klasztor Bożogrobców

Budowa kościoła trwała w latach 1430-1473. W latach 1473-1516 wybudowano budynek parafialny. Tarnowscy jako fundatorzy otrzymali prawo wybierania spośród bożogrobców prepozyta. Klasztor z kościołem miały charakter obronny. Już w 1502 roku wzniesiono tu basztę a w 1640 roku cały zespół otoczono murami. Wystrój wnętrza kościoła zmieniał się na przestrzeni wieków i obecnie posiada dominujące cechy baroku głównie za sprawą głównego ołtarza zbudowanego w toskańskiej odmianie tego stylu (1693). Z licznych obrazów znajdujących się wewnątrz świątyni na uwagę zasługuje gotyckie epitafium Rafała Tarnowskiego z rodziną polecane przez archanioła Rafała i św. Annę Samotrzeć (z lat 1491-1496). W prezbiterium świątyni znajdują się płyty nagrobne z piaskowca z podobiznami fundatorów kościoła - Tarnowskich, m.in. Rafała Tarnowskiego (+1441) które kryją wejście do krypt. Złożone tu zostały doczesne szczątki fundatorów świątyni i prepozytów bożogrobców (niedawno dokonano ich odkrycia). Dach świątyni pokryto w XVII wieku dachówką, w 1845 roku obniżono i dano pokrycie z blachy. W 1785 roku wieża otrzymała pokrycie miedziane. W 1742 roku dobudowano arkadowy krużganek łączący klasztor z kościołem.