Rzeszów - wały

Miasto powstało oraz otrzymało prawa miejskie od króla Kazimierza Wielkiego 19 stycznia 1354. W 1363 istniał już w mieście kościół parafialny, a w 1406, parafialna szkoła. W XV wieku miasto zostało zdewastowane przez pożar. Po odbudowie, otrzymało wiele przywilejów, co umożliwiło jego szybki rozwój. Po groźnym najeździe Tatarów w 1624 roku Ligęza przystąpił do fortyfikowania Rzeszowa, który do tej pory nie miał systemu obronnego. Miasto zostało jego staraniem otoczone wałami i parkanami, otrzymało też bramy i baszty obronne. Udział w pracach przy budowie wałów i parkanów oraz koszta z nimi związane zostały rozłożone na wszystkich obywateli. Do systemu obronnego miasta włączył Ligęza wodę wykorzystując w tym celu rzeki Wisłok i Mikośkę, których wody spiętrzył i wypełnił nimi sztuczne zbiorniki. Jedna z bram, zwana Murowaną znajdowała się przy wylocie dzisiejszej ulicy Grunwaldzkiej. Pozostałe dwie bramy to Wodna i Zamkowa. Południowo -wschodnie granice miasta dotykały Wisłoka i jego starorzeczy, a od zachodu i północy ciągnęły się błota i sztuczne zalewy, doskonale wzmacniające jego obronność.
W czwartej ćwierci XVII w. Lubomirscy organizują nową dzielnicę tzw. Nowe Miasto, które zostaje ufortyfikowane na wzór Starego.