Wietrzno

obiekt tez określany jako Wietrzno - Bóbrka
wieś w powiecie krośnieńskim, w gminie Dukla

Grodzisko Wietrznów położone jest na nachylonym w kierunku wschodnim cyplowatym grzbiecie jednego ze wzgórz, leżących na lewym brzegu Jasiółki. Zbocza garbu są strome, jedynie od zachodu garb łączy się z wypłaszczeniem szczytowym wzgórza. Obiekt jest wieloczłonowy o nerkowatym wydłużonym kształcie.Długość ok. 150m, gród właściwy ma powierzchnię 90x70m. i leżał w najniższej wschodniej partii wzgórza. Zachowały się łukowato wygięte odcinki wałów ograniczające od zachodu przestrzeń majdanu głównego członu grodziska i kolejnych trzech podgrodzi. Wały zachowane do wysokości 10-12m. Przed wałami znajdują się suche fosy o szerokości ok. 5m. Były głębokie na ok. 3m. Pierwsze podgrodzie o szerokości ok. 70m przylegało od zachodu do głównego członu grodu. Podobnie drugie i trzecie podgrodzie (szerokości 40-60m) przylegały od zachodu do wału poprzedzających je członów grodziska. od strony północnej umocnienia grodu były jedną, łukowato wygiętą linię wału zaś od strony południowej wały pierwszego i drugiego podgrodzia łączyć się miały w jedną linię poprzedzającą od zewnątrz odcinek południowy głównego członu grodziska.
Wały drugiego podgrodzia były zbudowane w technice przekładkowej. Odkryto na stanowisku resztki śladów wieży przy jednym wale.
okres użytkowania wczesnośredniowiecznego grodziska to IX/XI wiek.
Pierwsze ślady pobytu człowieka na tym grodzisku odnoszą się do czasów kultury łużyckiej. Z okresem tym nie był jednak związany żaden system fortyfikacji.

lokalizacja grodziska

plan grodziska wg.A.Żakiego

Dokumenty z 1185 roku wymieniają Wietrzno. Mikołaj Bogoria Skotnicki podarował w 1185 - Koprzywnicę i w tej świętokrzyskiej gminie kilka wsi np.Krzcin,Gnieszowice i nawet koło Krosna m. Wietrzno i inne miejscowości zakonowi Cystersów, przybyłemu z Francji i to przy pomocy księcia Kazimierza II Sprawiedliwego.

Wieś wzmiankowana w 1277, nadana klasztorowi cystersów w Koprzywnicy przez komesa Mikołaja Bogorię Skotnickiego.Legat papieski, biskup firmański Filip w 1279, w Budzie na Węgrzech potwierdził opatowi klasztoru Cystersów w Koprzywnicy prawo do pobierania dziesięciny między innymi z Wietrzna. W 1284 wyznaczono przez wieś szlak królewski na Ruś i Węgry, dzięki królowi polskiemu. W 1345 Kazimierz Wielki wyznaczył tędy trasę dla kupców. W 1345 Konrad opat Koprzywnicki nadał sołectwo klasztornej miejscowości Wietrzno Oberwinowi (zwana Oberwinowa lub Albinowa Wola- przysiółek Wietrzna) położonej nad rzeką Jasiel, na której zezwala budować młyn i karczmę. W tym roku tędy wyznaczył król Kazimierz Wielki drogę dla kupców z Biecza przez Żmigród i Sanok na wschód.
Paszka z Podleszan w 1378 kupił Wietrzno za 50 grzywien. i w 1438-1460 wieś była w posiadaniu tzw. dziedziców z Wietrzna. W 1474 roku wojska węgierskie Tatarczaya napadły i zniszczyły Wietrzno, dlatego Kazimierza Jagiellończyka w tym roku zwolnił wieś na okres 3 lat z danin. Po zniszczeniach wieś powoli rozwija się. W 1536 wieś miała; młyn, karczmę i folwark należący do opactwa, a inny folwark o powierzchni 1 łana w Woli Wietrznej (Brwinowskiej) należał do sołectwa. W 1581 zapisano w dokumentach Wietrzno z kościołem parafialnym wraz opodatkowanymi 3 łanami kmieci oraz 5 zagrodników. Najbardziej miejscowość ucierpiała w XVII i w XVII w. w wyniku najazdów rosyjskich i szwedzkich np. w czasie potopu szwedzkiego w latach 1655 - 1657. Np. w 1657 Wietrzno uległo zniszczeniu przez wojska Jerzego II Rakoczego.

na wikimapie
http://wikimapia.org/#lat=49.6108212&lon=21.7090702&z=15&l=28&m=b