Hoszów

wieś w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne

W roku 1420, król Władysław Jagiełło nadał rycerzowi Iwanowi Właszynowi pustkę Hoszów w Ziemi Przemyskiej. Hoszów obejmował całą zlewnię potoków Strywnik, Pastewnik i Rabe. Kolejne wsie powstawały w wyniku wewnętrznych podziałów tych dóbr. Jako pierwszą wydzielono z Hoszowa miejscowość Rabe, wzmiankowaną po raz pierwszy w roku 1540. Założono ją na prawie wołoskim. Pierwszymi właścicielami wsi byli Hoszowscy, następnie w XVI w. rodzina Tarłów. Miejscowość została zdewastowana przez Węgrów w 1657, a potem przez Tatarów w 1672 r. Około 1696 r. właścicielem wsi był podczaszy żytomierski Łukasz Dydyński.
Data lokacji Hoszowa nie jest znana, wymieniono go w 1509 r. w dokumencie lokacyjnym Ustrzyk Dolnych. W 2 pół. XVII w. właścicielem Koszowa był Jerzy Sebastian Lubomirski, marszałek wielki i hetman polny koronny. Później wieś kilkakrotnie zmieniała właściciela.
Z nieistniejącym już dworem w Hoszowie związane jest podanie o prawie dwukilometrowej długości murowanym podziemnym korytarzu, który umożliwiał mieszkańcom dworu ucieczkę w góry w czasie częstych napadów tatarskich. jeszcze przed wojną, w Hoszowie istniała cegielnia, kopalnia ropy naftowej, dwór, park i ogród dworski, folwark, mleczarnia, młyn, szkoła i "zamek" obronny, który powstał w XVI wieku, a został spalony w czasie Konfederacji Barskiej. Obecnie widoczne są po nim ślady po dawnych wałach.