Warszawa - Pałac Młodziejowskich

Pałac Młodziejowskich (zwany także pałacem Morsztynów) to pałac w Warszawie, w dzielnicy Śródmieście, mieszczący się przy ulicy Miodowej 10 z oficynami od strony ulicy Podwale 7, wzniesiony w stylu barokowym z końca XVII wieku. Pałac wzniesiony w końcu XVII wieku pierwotnie należał do wojewody mazowieckiego Stanisława Morsztyna, później do wojewody sandomierskiego Stefana Bidzińskiego. W roku 1766 znalazł się w posiadaniu biskupa przemyskiego Andrzeja Młodziejowskiego, dla którego przed 1771 pałac zostaje rozbudowany przez Jakuba Fontanę, w trakcie której powstały ryzality boczne w formie bocznych skrzydeł połączonych galerią arkadową podtrzymującą taras. W latach 90. XVIII wieku zamieszkuje tu Osip Igelstrom przez co pałac był celem zaciekłych ataków polskich pod wodzą Jana Kilińskiego podczas insurekcji kościuszkowskiej w 1794, ulegając zniszczeniu. W latach 1806-1808 następuje odbudowa w stylu klasycystycznym wg Fryderyka Alberta Lessla dla Feliksa Potockiego i w latach 1808-1811 powstają skrzydła od strony Podwala. Pawilony te, w połączeniu z oficynami, utworzyły dziedziniec ograniczony od strony ulicy żelaznymi sztachetami. Po roku 1818 właścicielem pałacu został Karol Zeydler. Od 1820 mieściła się tutaj Resursa Kupiecka, przeniesiona później (ok. 1829 roku) do Pałacu Mniszchów. Następnie znajdowały się w pałacu księgarnie i wiele sklepów. Pod koniec XIX wieku budynek stał się kamienicą czynszową. W czasie II wojny światowej zniszczony w około 85%, odbudowa zakończyła się w 1957 roku wg projektu Borysa Zinserlinga.