Warszawa - Pałac Brühla

Pałac Brühla na Młocinach (Zespół pałacowo-parkowy Młociny) to jedna z rezydencji Henryka von Brühla, a później jego syna Alojzego Fryderyka von Brühla, położona na terenie dzisiejszej dzielnicy Bielany w Warszawie przy ul. Muzealnej 1. Wzniesiony jako rezydencja podmiejska w latach 1752-1758 dla ministra Henryka von Brühla przez Johanna Friedricha Knöbla na wiślanej skarpie, otoczony ogrodem, nazywany też "Wilanowem Północy", przez długie lata słynął z hucznych zabaw i bali. W przypałacowym zwierzyńcu trzymano rozmaite dzikie zwierzęta: żubry, dziki, jelenie i daniele, zbudowano także bażantarnię. W 1786 pałac zostaje przebudowany przez Szymona Bogumiła Zuga dla Alojzego Fryderyka von Brühla. Wraz z pałacem powstały też różne pawilony parkowe, przypuszczalnie wzniesione w latach 70. XVIII wieku przez Zuga. W pałacu bywali królowie August III Sas i Stanisław August Poniatowski. Po roku 1790 posiadłość stała się własnością Michała Starzeńskiego, a od 1820 należała do rodziny de Pothsów, z których Adolf sprzedał ją w roku 1907 magistratowi miasta Warszawy. Mocno przebudowany w 1898 roku. Zniszczony podczas działań wojennych, odrestaurowany w latach 1947-1949[2]. W okresie po II wojnie światowej siedziba Muzeum Etnograficznego[3], po którego likwidacji pałac stał się własnością PAN do lat 90. XX wieku. Pałac odzyskali spadkobiercy, później właścicielem został Sławomir Tomaszewski.

Zdjęcie niestety jest jakie jest z prostej przyczyny: Teren prywatny, wstęp wzbroniony...