Prudnik

Lokację miasta na prawie niemieckim uzyskał dla Prudnika syn Woka z Rosenberga, Henryk ok. 1279 roku. W tym okresie powstał szachownicowy układ ulic z Ratuszem i tzw. blokiem śród rynkowym i został otoczony owalnym układem murów obronnych. Większość murów rozebrano w XIX wieku. Wzniesione były z kamienia i cegły. Do dnia dzisiejszego z murów zachowały się jedynie Wieża bramy Dolnej oraz baszty.

Wieża Bramy Dolnej /Ul. Batorego/ - Wieża zlokalizowana jest w południowej, zwarcie zabudowanej pierzei ulicy Batorego a do wysokości drugiej kondygnacji jest ona wtopiona w mury późniejszych kamienic. Wieża murowana z trzema kondygnacjami, z dwiema kondygnacjami na planie kwadratowym oraz jedną ukształtowaną ośmiobocznie. Zwieńczenie Wieży Bramy Dolnej ma formę krenelaża, nad którym wznosi się stożkowy hełm zwieńczony chorągiewka prezentującą rok 1850. Pierwsze wzmianki dotyczące Wieży Bramy Dolnej pochodzą z 1481roku.
Baszty Murów Miejskich /Ul. Chrobrego/ - Fragment murów miejskich oraz dwie baszty pochodzą z XV wieku. Budowle wykonane są z kamienia i cegły w układzie polskim. W baszty wtopiono budynek z 1925r. w układzie odwróconej litery L. Wiadomo, iż mury miejskie w formie drewnianej istniały już w 1327r., natomiast najstarszy dokument potwierdzający ich istnienie pochodzi z 1399r. Widnieje na nim pieczęć przedstawiająca mur z dwoma wieżami. Baszty służyły do rozmaitych celów, mieścił się w nich arsenał, więzienie miejskie, schronisko młodzieżowe oraz wieża ciśnień. W 1959r. baszty adaptowano na siedzibę Muzeum Ziemi Prudnickiej, które mieści się tam do dnia dzisiejszego.
(źr: http://www.prudnik.pl)

widoki miasta z XVIII wieku