Kielcza

wieś w powiecie strzeleckim, w gminie Zawadzkie

Kielcza należy do grupy najstarszych w okolicy miejscowości. Dokonane badania archeologiczne świadczą, że jej początków można się dopatrywać w czasach prasłowiańskich , w okresie tzw. kultury łużyckiej. Pierwsza wzmianka o Kielczy pochodzi z 1305 r., jako wsi lennej. W tym czasie należała do księstwa toszeckiego, o czym wspomina dokument księcia Bolesława z Toszka z 6 maraca 1309 r. Zgodnie z wynikami badań archeologicznych - w tym samym mniej więcej czasie (XIII w.) powstała na terenie dzisiejszej Kielczy obronna siedziba rycerska. Grodzisko znajduje się około 200 m na zachód od kościoła, tuż obok miejscowego cmentarza parafialnego. jest to grodzisko stożkowate w formie wysokiego kopca ziemnego o stromych stokach. Na szczycie kopca wznosi się drewniany krzyż. Z badań archeologicznych wynika, że grodzisko jest pozostałością obiektu obronnego funkcjonującego w okresie XIII-XIV w. Kopiec ma kształt zbliżony do koła o wymiatach 23x22m i wysokosci 5m. Górna część tworzy powierzchnie 12x12m. Cała powierzchnia dawnego gródka wynosi w przybliżeniu 380m/2, a uzytkowa 180m/2, pierwotnie mogła mieć nawet 150m/2.
Częściowo autorski opis Zbigniewa Bereszyńskiego pochodzi z: Gazeta Wyborcza Opole. Kopiec ma kształt zblizony do koła

schematyczny plan gródka

opis https://zabytek.pl/pl/obiekty/kielcza-grodzisko