Ujeździec

wieś w powiecie nyskim, w gminie Paczków

Wieś Ujeździec wzmiankowana była już w latach 1291-92. Od XVI wieku swoją siedzibę miał tu znamienity ród Jerinów. Najpewniej już w XIII w. lokowano tę wieś na prawie niemieckim, co poświadcza pochodzący z początku XIV w. Rejestr Nyski, stanowiący część Księgi uposażeń biskupstwa wrocławskiego. W 1444 r. istniało tutaj jakieś bliżej nieokreślone założenie obronne. W środkowej części wsi zachował się dawny zespół dworski, którego głównym elementem jest zabytkowy budynek dworu. Został zbudowany w 1595 r. dla biskupa Andrzeja Jerina. W pierwszej połowie XIX w. powiększono go poprzez dobudowanie nowego skrzydła od północy, a w 1877 r. obiekt gruntownie przebudowano, z niemal całkowitym zatarciem cech stylowych. Dwór jest dwupiętrową, częściowo podpiwniczoną budowlą z kamienia i cegły, wzniesioną na rzucie kwadratu, z prostokątnym skrzydłem z pierwszej połowy XIX w. od północy. Na piętrze budynku głównego znajduje się tzw. sala rycerska o dekoracji neogotyckiej z okresu po połowie XIX w., nakryta ozdobnym stropem belkowanym. W sali tej mieści się kominek z kafli o kolorowej polewie, z postaciami apostołów i herbem Jerinów. Od frontu (po stronie wschodniej) znajduje się taras arkadowy, zbudowany przypuszczalnie w pierwszej połowie XIX w. Pod tarasem tym wmurowana jest kamienna płyta erekcyjna z herbem biskupa Andrzeja von Jerin i inskrypcją dotyczącą budowy dworu w 1595 r. Na powierzchni płyty zachowały się resztki pokrywającej ją niegdyś polichromii. W skład dawnego zespołu dworskiego wchodzą ponadto murowana (otynkowana) oficyna z początku XIX w., piętrowa, częściowo na sklepionych piwnicach oraz murowany (otynkowany) spichlerz z pierwszej połowy XIX w. Po zachodniej stronie dworu ciągnie się obszerny park krajobrazowy. Nie wiadomo, czy dwór z końca XVI wieku został wzniesiony w miejscu wcześniejszej, obronnej siedziby. (źr:Gazeta.Wyborcza Opole)