Bratków

wieś w powiecie zgorzeleckim, w gminie Bogatynia

Na ostrodze wzniesienia zwanego dawniej Veensberg, stał ważny gród słowiański, który funkcjonował w X-XI w. Założenie w Bratkowie jest przykładem grodziska dwuczłonowego, posiadającego powierzchnię około 2,35 ha. Człon I zajmuje północno-zachodnią część wzniesienia i ma kształt zbliżony do prostokąta 20 x 130 m. Tutaj wznosił się główny gród otoczony wałem drewniano-ziemnym. Człon II, większy (130 x 145 m), leży w środkowej i wschodniej części wzniesienia. Jest on otoczony wałem do 5,5 m wysokości. Pierwotnie człon II stanowił podgrodzie. Dawny układ grodziska jest obecnie mało czytelny, gdyż duża część wałów została zniszczona na skutek długotrwałej orki i erozji. Początkowo gród w Bratkowie miał należeć do plemienia Bieżuńczan (Bieśniczan), a następnie przejść w posiadanie ich zachodnich sąsiadów – Milczan. Wielu autorów wyraża opinię, że gród w Bratkowie pojawia się w 1007 r. w dokumencie króla Henryka II jako Ostrusna. Władca niemiecki przekazał okręg grodowy Ostrusnakatedrze w Miśni. W dokumencie zaznaczono, że gród znajduje się na terytorium Milska (pagus Milzani). Badania archeologiczne prowadzono od XIX w. W latach 70. XIX w. wykopaliska nadzorował znany niemiecki antropolog i archeolog Rudolf Virchow. Na obszarze grodziska odkryto m.in. noże żelazne, osełki, kamienie żarnowe, liczne kości zwierząt udomowionych (koni, bydła, świń) jak i dzikich zwierząt (jeleni, saren). Niestety, wiele zabytków bezpowrotnie zaginęło. Los taki spotkał np. brązową figurkę, którą znaleziono tutaj jeszcze przed 1841 r. Figurkę przetopił zegarmistrz z sąsiedniej Posady. Na południe od opisywanego grodziska, w okolicach wsi Posada, znajdują się jeszcze relikty dwóch gródków obronnych. Tylko jedno z grodzisk, ukryte w lesie, w miejscu zwanym niegdyś Stary Zamek, sięga czasów plemiennych i pochodzi z X-XI w.
(źr:Waldemar Bena, Szlakiem grodzisk słowiańskich i średniowiecznych zamków, str.27, wyd. Starostwo Powiatowe Zgorzelec 2006)
Obiekt znajduje się250m na północny-zachód od wsi, na skalistym wzniesieniu, 230m.n.p.m., 340m na wschód od koryta Nysy Łużyckiej.

plan grodziska wg. M.T.Kaletynów, J.Lodowskiego