
Zamki, dwory obronne, mury miejskie, grodziska
Forum miłośników średniowiecznych fortyfikacji (zał. 05 Lis 2007)
Kościół Bernardynów pod wezwaniem św. Andrzeja we Lwowie został zbudowany w latach 1600-1630 na miejscu dawnego, gotyckiego, według planów Pawła Rzymianina, łączący w sobie motywy włoskiego i flamandzkiego renesansu. Kościół i klasztor OO. Bernardynów znajdował się poza zasięgiem murów obronnych Lwowa, dlatego cały kompleks został ufortyfikowany i tworzył osobną warownię. Trzynawowe wnętrze świątyni ozdobione jest bardzo bogatymi barokowymi ozdobami. Stalle są jednym z najcenniejszych zabytków rzeźby barokowej w Polsce. Warte uwagi są także freski autorstwa Benedykta Mazurkiewicza oraz zespół późnobarokowych ołtarzy wykonany w latach czterdziestych XVIII wieku, głównie przez snycerza Tomasza Huttera. Główną fasadę wieńczy manierystyczny szczyt, gdzie pośród fantazyjnych ornamentów przedstawiono m.in. postacie Trójcy Świętej oraz herby Korony i Litwy. W XVIII wieku dobudowano stojącą obok kościoła wieżę, a przed kościołem wzniesiono kolumnę św. Jana z Dukli, lwowskiego bernardyna z XV wieku. W 1783 roku, choć bernardyni uniknęli kasaty, część budynków klasztornych zajęto na archiwum. Po II wojnie światowej władze radzieckie w klasztorze umieściły nie tylko archiwa (w tym część zbiorów Ossolineum), ale także biura i szkołę muzyczną. W 1990 kościół został przekazany Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej.
mury klasztoru od południa

baszta Gliniańska

Kościół i klasztor O.O. Bernardynów. - Rekonstrukcja i model: Inż. Janusz Witwicki. - Akwarela: Prof. Dr Władysław Witwicki.

Odsłonięcie murów fortyfikacyjnych przy ulicy Czarnieckiego w okresie międzywojennym


około roku 1939
