Mdina

Dawna stolica Malty, położona w centralnej części wyspy Malta. Siedziba gminy o tej samej nazwie. eren współczesnego miasta Mdina zamieszkany był już w głębokiej starożytności, na początku IV tysiąclecia p.n.e.. Pierwszą warowną osadę założyli tu natomiast Fenicjanie około 700 roku p.n.e., prawdopodobnie z powodu strategicznego miejsca na jednym z najwyższych wzniesień wyspy i możliwie najbardziej odległego od morza. Kiedy Malta dostała się pod władzę Cesarstwa Rzymskiego, powstał tu pałac rzymskiego gubernatora. Prawdopodobnie tutaj przebywał też przez pewien czas apostoł Paweł z Tarsu, kiedy w 60 roku n.e. jego statek rozbił się u wybrzeży wyspy. W 870 roku miasto zdobyli Saraceni, którzy nadali mu jego współczesną nazwę oraz otoczyli je grubymi murami obronnymi i fosą, które do dziś odgradzają Mdinę od najbliższego miasta Rabatu. W 1091 roku Mdina dostała się pod władzę Normanów. Wiele budynków z czasów średniowiecza zostało jednak zniszczonych podczas potężnego trzęsienia ziemi w 1693 roku. Po tej katastrofie miasto ponownie odbudowano, wzniesiono tu też nową katedrę świętego Pawła, której projektantem był architekt Lorenzo Gafà. Zniszczone mury miejskie zastąpiono nowożytnymi fortyfikacjami. Zabudowa miasta stanowi niezwykłą mieszaninę architektury normandzkiej i barokowej.