
Zamki, dwory obronne, mury miejskie, grodziska
Forum miłośników średniowiecznych fortyfikacji (zał. 05 Lis 2007)
Niewielkie wzniesienie w południowo-wschodniej Jerozolimie w Izraelu (708 do 630 m n.p.m.). Kolebka miasta, która pierwotnie obejmowała swym terytorium tylko najwyższą część Ofelu (X w.p.n.e.). Nazwa Ofel oznacza kopiec, stos i jest zapewne odwołaniem do skalistej rzeźby wzgórza.
Wzgórze Ofel leży pomiędzy dolinami Cedronu i Tyropeonu, na południe od Wzgórza Świątynnego. Ma kształt podłużnej nerki, rozciągającej się z północy ku południowi. Jego wyższa część znajduje się na północy, to tutaj musiały znajdować się pałace królewskie w czasach monarchii izraelskiej. Najniższa część leży na południu, skąd stoki wzniesienia nieco łagodniej schodzą w kierunku Sadzawki Siloe.
Wzgórze Ofel było rzeczywistym starotestamentowym Syjonem, o którym mówią liczni biblijni autorzy. Obecnie nazwę tę nosi wzniesienie, na którym znajduje się chrześcijański Wieczernik, co wynika z błędnego przekonania, że tu znajdowało się starożytne Miasto Dawida.
Paradoksalnie Ofel, który było pierwszą dzielnicą Jerozolimy w czasach Dawida i Salomona, znajduje się dzisiaj poza linią murów Starej Jerozolimy.







przypuszczalny wygląd twierdzy ok 1000 r.p.n.e.

Odkrycie w Jerozolimie: umocnienia sprzed 3,7 tys. lat
Archeolodzy prowadzący prace wykopaliskowe w Jerozolimie odsłonili fragment muru sprzed 3,7 tys. lat, będącego najstarszą częścią fortyfikacji odkrytych dotąd w mieście.
Odsłonięta część starożytnych umocnień znajduje się tuż za murami wschodniej części Starego Miasta, na stanowisku na Wzgórzu Ofel w południowo-wschodniej Jerozolimie.
Jak poinformował Ronny Reich, profesor archeologii na Uniwersytecie w Hajfie, który kieruje pracami wykopaliskowymi, odsłonięty odcinek muru o długości 21 metrów i wysokości prawie 8 metrów pochodzi z XVII w. p.n.e., kiedy Jerozolima była niewielką ufortyfikowaną osadą, zamieszkaną przez Kananejczyków, około 400 lat przed podbojem dokonanym przez koczownicze plemiona izraelskie i 700 lat przed utworzeniem zjednoczonego królestwa Izraela (ok. 1030-930 r. p.n.e.).
Starożytny mur został zbudowany przez Kananejczyków prawdopodobnie jako osłona drogi, wiodącej z fortecy na szczycie wzgórza do pobliskiego źródła, będącego jedynym ujęciem wody dla ówczesnego miasta.
Zdaniem prof. Reicha, znalezisko dowodzi zdolności starożytnych mieszkańców Jerozolimy do wznoszenia wielkich budowli i złożonych konstrukcji już w środkowym okresie epoki brązu.
Po raz pierwszy na ślad tego muru natrafiono w 1909 r., ale dopiero obecne wykopaliska ujawniły jego olbrzymie rozmiary i wiek. Według archeologów, dalsze fragmenty muru nadal czekają na odsłonięcie.
Odsłonięty fragment muru sprzed 3,7 tys. lat/Fot. AP

źr: PAP 2009-09-04