Dobiegniew

Dobiegniew jako pierwotna osada rybacka otrzymał prawa miejskie około roku 1298. W XIV wieku miasto otoczone zostało mu­rami obronnymi (wzmiankowanymi w 1313 roku) w miejscu wcześniejszych obwarowań drewniano-ziemnych. Dodatkowo miasto otaczała fosa. W czasach nowożytnych mury straciły na znaczeniu i stopniowo zaczęły niszczeć. Na rysunku Petzolda z lat 1710-1715 widoczne jest jeszcze miasto w całości opasane murami z bramami i basztami łupinowymi. zabezpieczone dodatkowo wałami. Na linii murów znajdowały się dwie bramy: od zachodu Górna (Wysoką), od wschodu Dolna (Niska).
W obwodzie murów znajdowało się 37 baszt łupinowych, usytuowanych z każdej ze stron za wyjątkiem północnej przylegającej do jeziora. W południowo-zachodnim narożniku umiejscowiona była wieża, w przyziemiu na rzucie czworobocznym, przechodząca w cylindryczną nadbudowę. W murze znajdowały się również dwie furty: Wodna i Młyńska, ta ostatnia została z czasem podniesiona do rangi bramy. Mury i bramy miejskie uległy stopniowo rozbiórce w XVIII i XIX wieku.
Baszta łupinowa z odcinkiem muru usytuowana jest przy skrzyżowaniu ul. Zabytkowej i Wyszyńskiego, po zachodniej stronie Starego Miasta.

Opis zachowanej baszty wraz z odcinkiem muru wg, opracowania mgr Błażeja Skazińskiego:
Baszta z odcinkiem muru posadowiona jest na kamiennych ławach fundamentowych. Od strony zewnętrznej kamienny cokół z obrobionych i nieobrobionych otoczaków, o zróżnicowanej wielkości, na zaprawie wapiennej, Powyżej obiekt murowany cegłą dwuręczną, gotycką o wym.: 27,5 x 9 x 13 cm w wątku wendyjskim, na zaprawie wapiennej. Miąższ muru stanowi gruz kamienny spojony zaprawą wapienną, fragmentarycznie występuje również dziewiętnastowieczna cegła maszynowa : 30 x 6,5 x 13,5 cm na zaprawie cementowej. Baszta o wysokości 8 m, założona na planie czworobocznym z odcinkiem muru po stronie północnej o wysokości 3 m, przylegającym od strony wschodniej do budynku mieszkalnego przy ul, Zabytkowej 1 z wybitym otworem drzwiowym i od strony zachodniej do budynku gospodarczego oraz krótszym odcinkiem o długości 2 m po stronie południowej . Baszta założona na planie czworobocznym, z wąskimi otworami strzelniczymi, od strony zewnętrzne j-zachodniej w dwóch poziomach ,w dolnym trzy otwory, w górnym dwa, Ponadto dwa otwory strzelnicze w ścianie południowej, na analogicznej wysokości co poprzednie. Wewnątrz szereg wnęk o zróżnicowanej wysokości i szerokości, zamknie te łukiem ostrym i odcinkowo rozmieszczone w trzech kondygnacjach.