Środa Śląska

Przekształcenie się Środy z osadu na miasto rozpoczęło się za panowania księcia śląskiego Henryka Brodatego, który lokował miasto na początku XIII wieku na prawie flamandzkim, które w 1235 roku zastąpiono magdeburskim. Dokument lokacyjny Środy nie zachował się.
Mury miejskie, których stawianie rozpoczęto w 1341 roku w miejscu obwarowań drewniano - ziemnych, zbudowane zostały z cegły. Po zakończeniu budowy, mury miały ok. 4,5 metra wysokości, 1,2 metra szerokości, posiadały 45 bastei oraz 8 wież, z których cztery pełniły funkcje bram. Mury zamykały miasto w czworoboku, posiadały cztery bramy: Wrocławską, Legnicką, Świdnicko-Tomaszowską, Rzeźniczą i dwie furty. W XV wieku wzmocniono je wałem i fosą. W 1536 r. obok czterech już istniejących bram wybudowano piątą zw. Nową lub Piekarską, znajdowała się ona przy dzisiejszej ul. Kilińskiego. W 1765 r. obniżono o ok. 1 m mury obronne, jednocześnie zburzono do wysokości murów wieże i baszty. Mimo niszczenia rozbiórkami przez XIX w., do chwili obecnej zachowały się w dużych odcinkach na północnym i południowym obrzeżu miasta na linii około 1700m.