Ścinawa

Pierwsza wzmianka o grodzie datowana jest na 1202 rok. Mowa jest tam o wsi będącej we władaniu klasztoru w Trzebnicy. Prawa miejskie Ścinawa otrzymała między rokiem 1248 a 1259 od księcia głogowskiego Konrada I. Pierwotnie otoczone było wałem ziemno-drewnianym. Mury miejskie wzniesiono w końcu XIII wieku. W 1343 roku Kazimierz Wielki w bitwie z Luksemburgami o Wschowę zdobył Ścinawę a następnie nakazał jej spalenie i zburzenie murów. Zostały gruntownie odbudowane po walkach z Kazimierzem Wielkim w XIV wieku. Posiadały dwie bramy: Odrzańską i Głogowską, powiększone w XV w. o dwie furty: Starą i Łazienną. Rozebrane zostały na materiał budowlany w XIX wieku. Obecnie zachowały się w niewielkich fragmentach w zachodniej części miasta jako wzniesione z cegły na podmurówce kamiennej. W części południowej są to odcinki częściowo rekonstruowane w ostatnich latach, natomiast w zachodniej zachowane są fundamenty murów, nie zabezpieczone, na których wybudowane zostały szopy i komórki. Ukształtowanie terenu pozwala również na prawdopodobne ustalenie przebiegu murów obronnych w części północno-zachodniej. W układzie terenu czytelny jest również przebieg wału po zewnętrznej stronie fosy miejskiej, po którym poprowadzono w XIX w. promenadę. (źródło w części: http://scinawa.com.pl)

Miasto na rysunku w połowie XVIII wieku