Bystrzyca Kłodzka

Prawa miejskie Bystrzyca Kłodzka posiada od XIII wieku. Mury obronne zostały wzniesione z kamienia ok. 1319 r. Restaurowane i poprawiane w ciągu następnych stuleci, posiadały dwie bramy: Kłodzką i Wodną, a od 1580 r. trzecią, Nową, oraz szereg baszt. Rozbiórkę fortyfikacji rozpoczęto od 1840 r., tak że obecnie pozostały jedynie ich fragmenty, remontowane i konserwowane w latach 1960 - -1962. Zachowała się kamienna brama Wodna, założona na rzucie prostokąta, z ostrołukowym przejazdem i stożkowym hełmem. Z bramy Kłodzkiej pozostała jedynie kwadratowa wieża, a ocalałą wieżę Rycerską przerobiono w 1843 r. na dzwonnicę pobliskiego kościoła ewangelickiego.

Wieżna Brama Wodna pochodząca z XIV wieku, jest najokazalszą i najlepiej zachowaną basztą w umocnieniach obronnych. Jest czworoboczną, zbudowaną z łamanego kamienia budowlą, mierzącą u podstawy 7 x 7 m. Początkowy drewniany szczyt wieży, w 1568 roku zastąpiono ceglanym.

Baszta Rycerska znajduje się u wylotu ulicy Rycerskiej, zwana także Czarną Wieżą. Założona na kwadracie o wymiarach 4,5 x 4,5 m, przykryta w 1608 roku ceglanym ostrosłupem. W 1843 roku przebudowana na dzwonnicę kościoła ewangelickiego. We wszystkich ścianach widnieją wąskie otwory strzelnicze.

Baszta Kłodzka znajduje się przy ulicy Okrzei jest pozostałością Bramy Kłodzkiej powstałej w XIV wieku. Ceglany stożek

zakrywający wieżę został dodany w roku 1568.

Miasto na dawnej rycinie