Skawina

Król Kazimierz Wielki 22 maja 1364 roku podpisał akt erekcyjny, lokujący nowy gród Skawinę na prawie magdeburskim na 9 łanach na obszarze trzech osad: Babice Nowe, Babice Stare i Pisary. Król zbudował miastu mury obronne łącząc je z istniejącym zamkiem, który stał tuż przy murach, a nie w ich obrębie. Według kroniki katedralnej krakowskiej z XIV w., dołączonej do kroniki Janka z Czarnkowa (być może jego autorstwa), jeszcze za czasów króla Kazimierza Wielkiego miasto otoczono murami.
Zabudowa Skawiny stanowiła dość regularny układ, co widać na planie miasta z ok. 1663 r. (jest w dziale dot. zamku) Budownictwo do końca XVIII wieku było drewniane, poza murowanym zamkiem i kościołami. W księgach miejskich z XVII i XVIII w. występują ulice: Korabska, Oświęcimska, Zamkowa i Zatorska.
W czasie walk o Kraków w 1655 roku pod Skawiną rozegrała się bitwa, w wyniku której Polacy ponieśli ogromną klęskę. Szwedzi zniszczyli wtedy mury miasta oraz zburzyli zamek.
Nie posiadam informacji co do długości murów, zajmowanego obszaru oraz ilości bram.

Na poniższym rysunku Władysława Szklarskiego widać część miasta otoczonego murami i zamek. Musi to być błąd gdyz zamek był wzniesiony poza murami miejskimi.