Sieciechów Opactwo

Klasztor powstał obok istniejącego od niepamiętnych czasów grodu, należącego do książęcego rodu Starzów Toporów (władających niegdyś państwem Wiślan), a którego najbardziej znanym przedstawicielem był Sieciech, palatyn Władysława Hermana. Opactwo utworzono około 1132 roku, chociaż Jan Długosz jaku fundatora wymienia Bolesława Chrobrego, a datę powstania określa na 1010 rok. To Sieciech sprowadził z Prowansji benedyktynów i osadził ich w grodzie, o czym pisze Gall Anonim. Otrzymali okoliczne tereny z nadania Bolesława Krzywoustego, który odebrał Sieciechowiczom miasto i zamek po ucieczce z pola bitwy Sieciecha tzw. Młodszego. Benedyktyni jeszcze za czasów Sieciecha zajmowali się biciem monety, lepszej jakości niż książęca, słynęli z zamiłowania do muzyki, byli doskonałymi organizatorami. To oni założyli wsie: Łoje, Kępice, Łęg, Zajezierze, Nagórnik a także folwarki w Słowikach, Zbyczynie i Janikowie. Należała do nich huta żelaza w Rudzie. Pod koniec XVIII wieku mieli też browar, gorzelnię, kilka młynów, stadninę koni i fabrykę powozów. Tu znajdowała się też pierwsza w Polsce szkółka drzew. Od początku XVI wieku w klasztorze działała szkoła, której uczył między innymi wybitny poeta Sebastian Klonowic.
Obecny późnobarokowy zespół poklasztorny wzniesiono w XVIII wieku, a z elementów romańskich zachowały się tylko fragmenty ścian (m.in. zakrystii). Obok kościoła pw. Wniebowzięcia NMP i 10 tys. Męczenników jest to też skrzydło wschodnie i dawny przeorat (obecnie plebania) – oba budynki z 1733 roku oraz klasycystyczny pałac opacki z lat 1800 - 23 i dzwonnica. Zabudowania były bardzo zniszczone podczas I wojny światowej. Z wyposażenia dawnej świątyni – po skasowaniu klasztoru w 1819 roku – pozostało niewiele. Część wywieziono do Radomia (stalle), Suchej (m.in. konfesjonały i ławki), Magnuszewa (konfesjonał, ławki i ołtarz). Głowaczowa (ambona), Grabowa (loża opata) czy Brzeźnicy (ołtarz) Do Sandomierza trafiła część marmurowej posadzki, 6 lichtarzy i kropielnica, a księgozbiór do biblioteki Załuskich w Warszawie. (źr: http://www.slowo.com.pl).
O tym, że klasztor był warowny świadczy fakt, że w 1588 roku na jego dozbrojenie opat Wereszczyński przeznaczył dochód z wójtostwa Psary. Klasztor wtedy miał mieć 12 baszt. (źr: J.Gacki, Benedyktyński klasztor w Sieciechowie...)

Dawny klasztor, pozostałe relikty oraz zachowane romańskie fragment, w zakrystii i krypcie

Pocztówka pochodzi z kolekcji Piotra Grabowskiego