Zamki, dwory obronne, mury miejskie, grodziska
Forum miłośników średniowiecznych fortyfikacji (zał. 05 Lis 2007)
wieś w powiecie łosickim, w gminie Platerów
We wsi znajduje się grodzisko z XI-XII wieku otoczone podwójnym wałem obronnym i nawodnioną fosą. Na grodzisku znajdują się sie obecnie współczesne zabudowania.
Ze strony: http://www.ostromeczyn.waw.pl
W czerwcu 1987 r. prowadzono badania sondażowe na terenie grodziska w Ostromęczynie. W sprawozdaniu z w/w badań napisano między innymi: "sprawowało ono pierwotnie funkcje obronne. Od strony południowej, wschodniej i zachodniej zachowały się pozostałości umocnień w postaci wałów ziemnych i wielobocznych nasypów - bastionów i fosy. Powierzchnia wewnętrzna o wymiarach 100x150m. w partii południowej majdanu znajdują się dwa głębokie doły po spichlerzach zburzonych w latach siedemdziesiątych. W dole południowo-zachodnim stwierdzono obecność dwóch murowanych wejść do piwnic. Najstarsze spośród odkrytych w Ostromęczynie warstw kulturowych jest warstwa 8. Z warstw 7-6 materiał zabytkowy mógł powstać najwcześniej około połowy XVI w. Przed rokiem 1517 odnotowany został fakt donacji pana z Ostromęczyna na rzecz Kościoła w Górkach." To tylko niektóre fragmenty - całość do przeczytania i zwiedzenia w gospodarstwie agroturystycznym "U WALDKA".
Hiup Wysłany: 18 Lip 2009 8:58
http://www.ostromeczyn.waw.pl/
Jest to najstarsza miejscowość na terenie gminy Platerów w powiecie łosickim, najbardziej wysuniętym na wschód powiecie województwa mazowieckiego. Na jej terenie znajduje się grodzisko użytkowane w X - XIV wieku. Budowa tego grodu obronnego wymagała ogromnego nakładu pracy, jak na ówczesne warunki ekonomiczne i techniczne. Sama nazwa miejscowości kojarzy się z męczeniem ludzi - niewolników, którzy budowali to grodzisko. We wsi zachowało się wiele opowiadań i legend o tym grodzisku i lochach, które rzekomo pod tym grodziskiem były.
W XI wieku w skład Ziemi Brzeskiej wchodziły grody: Bielsk, Brańsk, Grodzisk, Drohiczyn, Ostromęczyn i Mielnik ( świadczy to o dużym znaczeniu w tamtych czasach naszej miejscowości). Ziemia Brzeska graniczyła na zachodzie z Mazowszem, na południu z Ziemią Chełmską, a na północy z Jaćwingami i Rusią Czarną.
W XV wieku dobra Ostromęczyn były własnością rodu GRZYMAŁÓW, którzy później przybrali nazwisko NIEMIRÓW.
Jan Pieniążek - herbu ODROWĄŻ w 1699 r. przejął po ciotce swojej żony Teresy Warszyckiej dobra Ostromęczyna. Ich córka Maria Kazimiera w 1700 r. wyszła za mąż za Karola Juliusza Odrowąża Siedlnickiego. Stałą siedzibą obojga małżonków był murowany zameczek w Ostromęczynie, a letnią wybudowany w 1720 r. barokowy modrzewiowy dwór w Witulinie. Po śmierci K. J. Odrowąża w 1730 r. zameczek w Ostromęczynie przeszedł drogą spadku na jego syna Karola Józefa - podkoniuszego Wielkiego Litewskiego, który awansował na wojewodę podlaskiego, a w 1746 r. został podskarbim koronnym. W 1753 r. architekt nadworny Jan Henryk Klemm dostarczył plan dla nowej rezydencji w Ostromęczynie, ale została ona wniesiona w Kozieradach.
W jednej z pozycji jaka udało mi się zdobyć jest informacja, która rozwiewa wszelkie wątpliwości jaki obiekt był w Ostromęczynie.
Grodzisko - tylko jako domniemane o chronologii prawdopodobnie XII-wiecznej (AZP 56-83, st.5)
Obiekt usytuowany jest w odległości 1km na zachód od skrzyżowania drogi wiodącej przez Ostromęczyn z szosą Lublin-Białystok. Zajmuje łagodne wyniesienie na prawym brzegu strumienia, bezimiennego, prawobrzeżnego dopływu rzeki Tanwi.
Kształt jest trudny do odtworzenia ze względu na jego zabudowę współczesną oraz ewentualną przebudowę, która mogła nastąpić w XVI wieku, kiedy powstał tutaj dwór obronny. Od strony południowej, wschodniej i zachodniej zachowały się pozostałości umocnień w postaci wałów ziemnych i wielobocznych nasypów (bastionów) o wysokości dochodzącej do 3m i powierzchni ok 20m usytuowanych w części południowo-wschodniej, południowo-zachodniej i północno-wschodniej. Zachowana fosa jest szczególnie czytelna od strony wschodniej i zachodniej. Powierzchnia zewnętrzna w znacznym stopniu jest zabudowana.
Przed 1937 rokiem stanowisko zostało zarejestrowane przez J.Mikulskiego. W dniach 17-30.06.1987 badania wykopaliskowe przeprowadziła B.Hensle-Moszczyńska. Wykop o powierzchni 20m/kw potwierdził obronny charakter miejsca tzn istnienie tutaj w XVI-XVIII wieku dworu obronnego. Nie udało się jednak do końca potwierdzić jego wcześniejszego, średniowiecznego rodowodu.
Na plateau obecnie są zabudowania gospodarcze, świetnie zachowany obrys, od strony wschodniej i zachodniej fosy
bastion na narożniku północno-wschodnim
wschodnio-południowy, fosa już zarośnięta
fosa w części zachodniej
gruz znaleziony na wywyższeniu gdzie ktoś zrobił sobie ogródek
Ostatni post: Zamek w Grudziądzu Nasz najnowszy członek: Kazadii Ostatnie wpisy Nieprzeczytane wpisy
