Krościenko nad Dunajcem

Ruiny zamku "Pieniny"położone są w Karpatach pod wierzchołkiem Zamkowej Góry (799 m n.p.m.) w Pieninach Właściwych. Zamek wybudowano w latach 1257-1287 po północnej stronie wierzchołka góry. Zamek był niewielki, ograniczony szczupłością miejsca i perfekcyjnie wtopiony w naturalne skalne grzbiety. Mury obronne o długości 88 m i grubości 1 m wykonano z miejscowych skał wapiennych, na nich była nadbudowa, prawdopodobnie drewniana. Od zachodniej strony znajdowała się brama, pod nią piwnice. Tuż za bramą wykuto w skale cysternę, gdzie gromadzona była woda z niewielkiego źródełka. Od wschodniej strony za cysterną istnieją kwadratowe fundamenty, zapewne baszty obronnej.
Niewiele zachowało się dokumentów o zamku. Według historyków wybudowano go jako ośrodek strażniczo-refugialny. Mogła się w nim zmieścić ok. 100 osobowa grupa uciekinierów, oraz kilkadziesiąt żołnierzy załogi zamku. Według podań ludowych wybudował go Bolesław Wstydliwy dla swej żony - św. Kingi. Jan Długosz wymienia go w swoich kronikach jako Castrum Pyeniny i Pyenin. Od niego też dowiadujemy się, że w zamku tym znalazła schronienie św. Kinga uciekając z klasztoru w Starym Sączu przed Tatarami. Zamek został zburzony w latach 1431-1433, prawdopodobnie przez husytów.
Pieniński oddział Towarzystwa Tatrzańskiego w 1906 r. wyznaczył farbą szlak prowadzący do zamku. W latach 1938-1939 Muzeum Pienińskie prowadziło tutaj badania archeologiczne, w trakcie których odkryto w zamku kości tura, żelazne groty strzał i ceramikę, oraz resztki pomieszczenia z podłogą barwioną na czerwono. Po wojnie, w latach 1976-1978 ponownie prowadzono tutaj prace badawcze.
Zamek był w XVII i XVIII w. słynny poza granicami Polski – podawano go w opracowaniach geograficznych jako przykład wybitnie obronnego zamku.

rzut poziomy ruin zamku "Pieniny" na tle skalnej konfiguracji terenu wg.R.Brajera na podstawie badań M.Cabalskiej i A.Żakiego

rekonstrukcja zamku na podstawie rysunku Sz.Morawskiego