Tarnów - dawny klasztor bernardynów

Przy ul. Bernardyńskiej 24 w Tarnowie znajduje się interesujący budynek. Od strony zachodniej jego fasada jest klasycystyczna, a od strony wschodniej to kościelne prezbiterium. To właśnie dawny kościół księży Bernardynów. Pierwotny kościół i klasztor sprowadzonych do Tarnowa w 1459 r. Bernardynów był konstrukcji drewnianej i miał charakter tymczasowy. Wcześniej, gdzie powstać miało założenie klasztorne, Spicymir Leliwita miał zamiar wybudować zamek. Mieszczanie tarnowscy byli niechętni budowie murowanego zespołu klasztornego, obawiając się osłabienia zdolności obronnych miasta. Jednak wątpliwości mieszczan zostały rozwiane, gdyż całe założenie klasztorne zostało wkomponowane w system obronny miasta podwyższając jego walory obronne. Nowy kościół i budynki klasztorne zaczęto budować w 1468 r. Fundatorem był Jan Amor Tarnowski. Całość przedsięwzięcia ukończono u schyłku XV wieku. Nowy kościół był budowlą wybudowaną w stylu późnogotyckim, murowaną z cegły, jednonawową z węższym prezbiterium zakończonym trójbocznie, wzmocnionym przyporami i wieżą po stronie północnej na styku korpusu i prezbiterium. Od strony południowej do kościoła przylegał trójskrzydłowy, piętrowy klasztor. Zabudowę uzupełniały budynki gospodarcze. Klasztor posiadał sad i ogród. Całość kompleksu klasztornego otoczona była murem kurtynowym. Kościół został erygowany pw. Matki Boskiej Śnieżnej.