Jeżów

Dwór obronny w Jeżowie to jeden z lepszych przykładów dworu renesansowego w Polsce. Pierwotnie był dworem wieżowym, później dobudowano północną część przekształcając go w kamienicę. Pierwszymi właścicielami byli Jeżowscy herbu Strzemię. Wieża powstała przed 1525 rokiem, jej rozbudowę rozpoczęto już w 1544 r. Właścicielem był wtedy Adam Strasz herbu Ogończyk, dlatego z takim właśnie herbem można spotkać się we dworze. Później obiekt zmieniał często właścicieli, aż około 1945 roku popadł w ruinę. Był więc użytkowany do końca II Wojny Światowej. Po renowacji mieści się w nim warsztat Liceum Sztuk Plastycznych z Tarnowa. Kamienica w Jeżowie to budynek na planie prostokąta, piętrowy, wymurowany z ciosów kamiennych. Wieńczy go wysoki, czterospadowy dach. Do jednego narożnika dobudowana jest eliptyczna wieża o wysokości zbliżonej do bryły głównej. Jej górna część jest nieco szersza, a w miejscu rozszerzenia znajdują się kamienne pseudomachikuły. Dwór zachował takie cechy obronne jak mniejsze okna na dolnej kondygnacji, strzelnice kluczowe w wieży oraz brak schodów z parteru na piętro. Parter nosi również wyraźne cechy obronne. Posiada bardzo grube mury, małe okna i sklepienia kolebkowe. W starszej części mieściła się m.in. kaplica dworska. Piętro przeznaczone było na cele reprezentacyjne. Znajduje się tu duża sala rycerska, na ścianach której zachowała się polichromia z 1544 roku. Przedstawia ona panoramę Jeżowa i Wilczysk, wraz z dworem i drewnianym kościołem w Wilczyskach. Inna sala na piętrze posiada bogato zdobiony kominek, polichromię oraz duży herb Ogończyk, wraz z datą "1544" i napisem "Gdi Pan Bog snamy wsztko miecz będziemy". Podobny herb znajduje się nad drzwiami wejściowymi do dworu. Pomieszczenia wewnątrz wieży mają kształt eliptyczny. Są w nich także maleńkie, renesansowe kominki. W przyziemiu wieży znajdował się skarbczyk właścicieli dworu - ściany są tam szczególnie grube, a wejście szczególnie wąskie.

https://drive.google.com/file/d/0B5Egdne4nfuSSUEzb2ZNUDM2c0k/view?usp=sharing