Konotop

wieś w powiecie nowosolskim, w gminie Kolsko

We wsi znajdują się ruiny dworu obronnego.
W XV wieku wieś należała do rycerskiego rodu von Zabel/Zabeltitz. Imienna wzmianka o właścicielu Konotopu pochodzi z 1451 – wspomniany jest Sigismund von Zabeltitz. Jako że członkowie rodu Zabeltitz byli rycerzami-rabusiami, to najprawdopodobniej oni, wzorem innych raubritterów, wznieśli murowaną siedzibę rycerską, która wymieniana jest w źródłach z połowy XVI wieku. Za swoją zbójecką działalność dwóch członków rodu zostało skazanych na śmierć przez księcia głogowskiego Jana II. Konotop znajdował się w rękach Zabelów do roku 1482. Na początku XVI wieku nowym właścicielem wsi został Balthasar von Löbell, a następnie Wolff von Dyherrn (w 1572). Najprawdopodobniej on w miejscu starego założenia, w XVI wieku wzniósł renesansowy dwór otoczony fosą o charakterze obronnym. Adam Wenzel von Kottwitz rozpoczął w 1693r. gruntowną przebudowę dawnego renesansowego dworu, ukończoną w grudniu 1696 r. Na jego miejscu powstała barokowa rezydencja, z powodu bagnistości terenu posadowiona na osadzonych w gruncie dębowych palach. Budowla była zwrócona frontem ku wschodowi i posiadała dwa skrzydła między którymi umiejscowiono ogród. Zachowano fosę, którą rozbudowano i wkomponowano w założenie parkowe. W XIX wieku, kiedy właścicielami byli Foersterowie, nastapiła kolejna duża przebudowa. Zmieniono dachy i wystrój wnętrz. Odnowiono i przebudowano także założenie pałacowo-parkowe. Wzdłuż brzegów fosy założono park angielski, na jego terenie postawiono nieistniejącą już altanę i neoklasycystyczne okazałe mauzoleum grobowe (obecnie niemal zupełnie zdewastowane), w którym pochowani byli członkowie rodziny Foersterów i skoligaconych z nimi Graeffów. Główny zarys założenia parkowego przetrwał do dziś (aleje spacerowe, kanały boczne fosy, ślady po parkowych rzeźbach). Istnienie w pałacu reliktów późnogotyckiego zamku sugerował już w 1959 roku W. Nemirowski. Do tego wniosku przekonywały trzy argumenty: pałac został ulokowany na plateau otoczonym fosą, w zachodnim murze w najniższej kondygnacji znajdowało się okno, określone jako „późnogotyckie”, wieża usytuowana od zachodu i nosząca cechy architektury średniowiecza. oczywiście dotyczy to pozostałości po pierwotnej siedzibie rycerskiej von Zabeltitzów.

plan dworu na poziomie piwnic

Konotop na planie Wernera z XVIII wieku

dwór na początku XX wieku

na archiwalnych zdjęciach powojennych