Wąwolnica - mury miejskie?

Wąwolnickie Wzgórze Kościelne, otoczone było solidnym murem obronnym grubości okolo 3 metrów, z wytyczonymi działkami siedliskowymi oraz Rynkiem i usytuowanym przy nim murowanym kościołem św. Wojciecha, nazwane zostało miastem - civitas przez Janka z Czarnkowa, kronikarza chwalącego czyny Kazimierza Wielkiego. Jak odnotował tenże kronikarz "również civitas miasto Lublin ufortyfikował Kazimierz Wielki murem obronnym". Badania archeologiczne, prowadzone przez Marię Supryn, potwierdziły przekaz Długosza, że władca ten wystawił także murowany zamek w Kazimierzu Dolnym. Wszystkie te trzy duże inwestycje budowlane Kazimierza Wielkiego związane były z fortyfikowaniem przez niego traktów komunikacyjno-handlowych aby zapewnić kupcom bezpieczne podróżowanie i zapewnić skuteczną obronę państwa ponieważ uczęszczanymi gościńcami przemieszczały się też wojska najeźdźców.
Pod opieką królewską szybko bogaciły się osady obsługujące podróżujących wzdluż rzeki Bystrej. Bogacili się też mieszczanie wąwolniccy, których jeszcze Kazimierz Wielki zwolnił od wszelkich opłat ceł i myt w całym Królestwie. Rozrastały się też wąwolnickie przedmieścia i w XV wieku zaliczano do nich nawet dość odległe osady jak Bartłomiejowice, Góra i Charz. Najbliższe przedmieście Wąwolnicy, z kościoiem św. Marii Magdaleny, zwane w XV wieku przez Długosza suburbium, rozwijało się wzdłuż drogi łączącej obwarowane miasto, na wyniesieniu dzisiejszego Wzgórza Kościelnego, z wysoczyzną rozciągającą się po jego południowej stronie. Początki tego przedmieścia wiążą się z placem targowym, rozlokowanym w sąsiedztwie murów miejskich i traktu który jeszcze w dokumentach kościelnych z XVI wieku zwano Drogą Królewską. Głównie na tym przedmieściu osiedlali się przybysze wobec niewielkiej przestrzeni w murach obronnych wąwolnickiego miasta. Na podmiejskim placu odbywały się we wtorki cotygodniowe targi wąwolnickie, poświadczone dokumentem z 1409 roku Władysława Jagiełły.
Wąwolnickie miasto na wzgórzu obwarowanym murami obronnymi przez Kazimierza Wielkiego nazwał Janko z Czarnkowa civitas ale już sto lat później Długosz nazywa je łacińskim terminem oppidum używanym na określenie mniejszych miast. Upoważniała go do tego wyjątkowo mała, zamknięta murami obronnymi, przestrzeń miejska Wąwolnicy na wyniesienu Wzgórza Kościelnego. Otaczające go przedmieścia, rozlokowane na gruntach miejskich w malowniczych dolinach i wąwozach, rozsiane były jak wiejskie osady, które tylko prawnie należały do wąwolnickiej aglomeracji miejskiej. Tylko te wąwolnickie grunta miejskie, zajęte przez przedmieścia w dolinach i wąwozach, przekazał Kazimierz Jagiellończyk w dzierżawę Ostrowskim herbu Rawa. Natomiast, ufortyfikowane wąwolnickie wzgórze z dużymi walorami strategiczno-obronnymi pozostało w rękach króla i jego urzędników terenowych. Na tym obwarowanym wyniesieniu zapewnione było zaplecze usługowe tzw. stacji królewskiej, z której w czasie podróży korzystał władca i towarzyszący mu dwór. Na nim też, odbywać się musiały od 1444 roku obrady wąwolnickiego sądu lubelskiego kasztelana skoro w zapiskach ziemi lubelskiej odnotowano, że w dniu 25 czerwca 1461 roku rozpoczynają się one w castrum nostrum Wawelnica. Już tylko jako castrum - zamek wyróżniało się bowiem, w krajobrazie osadniczym XV wieku, wyizolowane w lokalnej topografii wąwolnickie wzgórze z ufortyfikowaną murami obronnymi przez Kazimierza Wielkiego małą przestrzenią miejską na miarę XIV stulecia.
(źr: http://www.wawolnica.pl/next/kutylow.htm

Zdania co do istnienia murów miejskich w Wąwolnicy są podzielone. Moim zdaniem mury otaczające całe wzgórze zamkowe tworzyły raczej zamek z rozbudowanym podgrodziem gdzie toczyło się życie i handel. Sprawę tę zostawiam za otwartą gdyz w tym wypadku nie mnie rozstrzygać jak to było naprawdę i co dokładnie otaczały istniejące mury.