Zamki, dwory obronne, mury miejskie, grodziska

Forum miłośników średniowiecznych fortyfikacji (zał. 05 Lis 2007)

Powiadomienia
Wyczyść wszystko

Dołhołęka


(@becik)
Użytkownicy Admin Zarejestrowany
Dołączył: 2 lata temu
Wpisy: 16547
Rozpoczynający temat  

Dołhołęka (przed 1 stycznia 1990 Długołęka) – wieś w powiecie bialskim, w gminie Międzyrzec Podlaski

We wsi zachowało się grodzisko wczesnośredniowieczne datowane na IX/X wiek. Jest to grodzisko pierścieniowate w formie koliście usypanego wału. Nr stanowiska 1, nr.rej. 65/91, obszar AZP 60/83.

Grodzisko położone jest 600m na południowy wschód od wsi i 100m na południowy wschód od kolana grobli na skraju lasu zwanego "Horodyszcze". Usytuowane jest na wschodnim cyplu pagórka meandrowego w szerokiej dolinie rzeki Piszczanki.
Posiada kształt w przybliżeniu kolisty o wymiarach75x60m. Otaczający je wał jest silnie zniszczony, w części zachodniej jego wysokość wynosi ok 0,40m w części wschodniej do 1m w części zachodniej. Obiekt otoczony jest niskim podmokłym terenem, od zachodu teren jest nieco wyższy i tutaj pojawia się dochodząca do 2m głębokości fosa. Zwane potocznie jest "Horodyszcze" lub "Okopy".
Odkryte zostało w 1893 roku. podczas badań w 1977 roku odkryto ślady konstrukcji wału, której jądro stanowiła warstwa silnie zbitej gliny, pierwotnie ograniczonej konstrukcją drewnianą (skrzynia?). Szerokość konstrukcji wypełnionej gliną wynosiła 1,70-2m. Konstrukcja ta została wkopana w warstwę jasnego piasku usypaną na powierzchni pierwotnej próchnicy do wysokości 0,30-0,70m. Ślady zwalenia się górnej partii konstrukcji w stronę wnętrza grodziska czytelne są w postaci nieregularnych czarnych, przepalonych plam z dużą zawartością węgli drzewnych. W trakcie badań trafiono także na obiekt, który stanowi zagłębienie przywałowe oraz kilka regularnych palenisk. brak intensywnych śladów osadniczych i śladów przebudowy wału wskazują, że obiekt był użytkowany przez stosunkowo krótki okres.

plan sytuacyjno-wysokościowy grodziska

opis
https://zabytek.pl/pl/obiekty/grodzisko-st-1-4605



   
Cytat
Udostępnij: