Toporów - fortalicja?

wieś w powiecie wieluńskim, w gminie Wierzchlas

Problem domniemanej fortalicji w Kiełczygłowie, a w rzeczywistości w Toporowie wzmiankowanej w końcu XV wieku omówiono przy haśle Kiełczygłów. Natomiast nie ma pewności czy obronny dwór należący w 1492 roku do Andrzeja z toporowa można identyfikować ze zlokalizowanym także w Toporowie, a wymienionym w 1589 roku "siedliskiem", które określono jako "starodawne z kopcem". problem wymaga dalszych badań.

Archeolodzy odkryli w latach 1962-1966 ślady osady z IV/V w (okres wędrówek ludów). Odkryto kilkadziesiąt jam mieszkalnych w rodzaju kurnych chat. Mieszkańcy trudnili się rolnictwem, bowiem znaleziono narzędzia ( radlice, kroje do radła, sierpy, motyki, żarna rotacyjne) pracy na roli.
Pierwotnie wieś nazywała się Zdrganie. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1386 r. Jej obecna nazwa wiąże się z właścicielami - Toporczykami i sięga XV w. Przed 1464 r. Toporów otrzymał prawa miejskie. Jednakże mimo położenia przy ważnym szlaku handlowym, biegnacym ze Śląska na Ruś, i przy przeprawie przez Wartę, nie wykształcił nigdy mechanizmów miejskich. Z dawnego rozplanowania przestrzennego nic nie pozostało. Ostatecznie prawa miejskie Toporów utracił na przełomie XVII i XVIII w. Obecne rozplanowanie wsi - ulicówki pochodzi z 2 poł. XIX w.
Pod koniec XVI w. Toporów został wykupiony w części przez kapitułę gnieźnieńską, w XVIII w. kapituła ta weszła w posiadanie całości miasteczka.