Kalinowa - dwór obronny?

wieś w powiecie zduńskowolskim, w gminie Zapolice

Obiekt określony jako "skarbiec" opisano w inwentarzach z lat 1763 i 1788, a o kaplicy murowanej ze sklepami i schowaniem pisał A.Pstrokoński. Nie zachowały się relikty budynku stojącego w II połowie XVIII wieku koło "pałacu murowanego z cegły pruską robotą" czyli nowej rezydencji Walewskich. Nie ulega wątpliwości, że "skarbiec-kaplica" to stary murowany dwór o 5 sklepach i 4 izbach w górnej kondygnacji zaopatrzony jeszcze w urządzenia grzewcze i interesujący wystrój, który utraciwszy swe pierwotne funkcje stał się tylko budynkiem gospodarczym. Brak informacji o wzniesieniu go na kopcu choć istnienie jego jest możliwe (gdyż o "małym gródku" pisał J.Kobierzycki), podobnie zresztą jak sugestia, że nasyp zniwelowano już w XVIII wieku podczas nowego kształtowania przestrzeni dworskiej przez Józefa Walewskiego.
Wieś pojawiła się w źródłach pisanych w 1430 roku kiedy to należała do Wężyków, a potem do Głowackich herbu Prus. Był to ośrodek sporego, wielowioskowego klucza majątkowego Walewskich h. Colonna. Zachował się, noszący ślady licznych przebudów pierwotnie klasycystyczny dwór murowany z 1820 r., dwutraktowy, z umieszczonym na osi i wspartym na kolumnach portykiem, nakrytym naczułkowym dachem. Ten dwór poprzedzał starszy dwór, wzniesiony w 2 poł. XVIII w., staraniem kasztelana łęczyckiego Józefa Walewskiego, prawdopodobnie w technice szachulcowej. Określany był jako "pałacyk drewniany". W tym zespole znajdowała się również wtedy "kaplica murowana ze sklepami i schowaniem"