Widawa

wieś w powiecie łaskim, w gminie Widawa

Na skraju terasy zalewowej Niecieczy, ok. 400 m na południe od rynku jest częściowo zniwelowane wzniesienie, a w odległości 350 m od niego drugi pagórek o wysokości 5-6 metrów jest formą naturalna wtórnie wykorzystaną jako cmentarzysko.
Badań archeologicznych na obiektach nie prowadzono.
Miejscowość istniała już w XII wieku, ale pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1370 roku i dotyczy podkomorzego sieradzkiego Jakuba z Widawy. Przebiegał tędy średniowieczny szlak handlowy z Piotrkowa Trybunalskiego do Sieradza. Korzystne położenie było podstawą rozwoju Widawy, która otrzymała prawa miejskie w 1388 r. od króla Władysława Jagiełły. Było to prywatne miasto początkowo Widawskich h. Abdank (Habdank), a od około 1500 r. Wężyków. Należało do najznamienitszych w woj. sieradzkim.
Nazwa "kopiec" przewija się w aktach z lat 1604-1785, a w tym ostatnim roku dokument spisano "in fundo oppidi Widawa curiaque ibidem sita, kopiec dicta", z czego wynika, że obiekt może jeszcze o późnośredniowiecznej metryce, wzniesiony przez Awdańców, funkcjonował do końca XVIII wieku.