Masłowice

wieś w powiecie wieluńskim, w gminie Wieluń

Grodzisko w Masłowicach znajduje się na południe od tutejszego zespołu dworskiego, wśród podmokłych łąk, w odległości około 0,5 km na południowy zachód od rozwidlenia dróg w Masłowicach, około 80 m na południe od południowego skraju dawnego parku dworskiego i około 100 m na zachód od szosy z Wielunia do Masłowic. Masłowickie grodzisko jest obiektem typu nizinnego, usytuowanym wśród podmokłych łąk w dolinie Pysznej i jej prawobrzeżnego dopływu. Teren w otoczeniu grodziska jest pocięty licznymi ciekami wodnymi, z których część stanowią sztuczne rowy odwadniające. W przeszłości ciągnęła się zapewne w tym miejscu szeroka strefa mokradeł. Obiekt w znacznym stopniu rozorany, prezentuje się obecnie jako słabo widoczny w terenie kopczyk o średnicy około 20 m, wypiętrzony na wysokość 0,5 - 1,0 m ponad poziom otaczających go pól i łąk. Po stronie północno-wschodniej widać jakby zarysy grobli, łączącej być może niegdyś budowlę nas kopcu z sąsiednim obszarem terasy nadrzecznej. Grodzisko znajduje się tuż przy wyraźnie zarysowanym skraju terasy nadrzecznej, tworzącej w tym miejscu półkolisty cypel wysoczyzny, zwrócony w kierunku zachodnim. Usytuowanie to sugeruje, że kopiec został uformowany poprzez odcięcie fosą skraju cypla terasy. Na szczycie kopca wznosiła się zapewne murowana budowla mieszkalno - obronna, przypuszczalnie typu wieżowego. Według L. Kajzera grodzisko w Masłowicach jest pozostałością rycerskiej siedziby obronnej, datowanej hipotetycznie przez L. Kajzera na późne średniowiecze lub wiek XVI. Według T. Nowaka, założenie obronne w Masłowicach powstało być może już w XIV w., a funkcjonowało z pewnością począwszy od XV w. W marcu 2003 r. autor tego tekstu odnalazł na powierzchni grodziska ułamek cegły palcówki, a także pojedynczy ułamek cienkościennego naczynia glinianego barwy jasnoszarej. W nowszych czasach rycerską siedzibę obronną wśród mokradeł porzucono, a rolę miejscowej siedziby szlacheckiej przejął dwór usytuowany na północ od grodziska, na wyżej położonym i dogodniejszym dla celów bytowych obszarze terasy nadrzecznej. Prace wykazały, że kopiec był usypany i użytkowany w wieku XVI i powstały na nim obiekt funkcjonował prawdopodobnie jako rezydencja Masłowskich do połowy XVII wieku.
Autorski opis Zbigniewa Bereszyńskiego opublikowany za zgodą autora strony: http://www.ziemialodzka.pl

Moim zdaniem pierwotna wieża mieszkalno-obronna była drewniana. W późniejszym okresie możliwe, że dobudowano coś do istniejącego dworu lub w części go przebudowano ale na pewno nie był to dwór w całości murowany. Literatura murowanej wieży z XIV-XVI wieku na pewno by nie ominęła. Oczywiście mogę się mylić ale jak na razie obiekt uznaje za grodzisko późnośredniowieczne tzw. wieżę na kopcu.