Głowno

miasto w powiecie zgierskim

Grodzisko położone jest na północ od miasta, wśród łąk, w widłach rzeki Mrogi i Mrożycy, przy torach kolejowych. Usypane jest w kształcie owalnego wzniesienia długiego 80-100 metrów. Zamknięte od zachodu rowem, najbardziej jest dostępne właśnie z tej strony.
Badania archeologiczne powierzchniowe przeprowadzali: Łukaszewski w 1932 roku, J. Fritzke w 1934 roku i Janina Kamińska w 1948 roku.
(źr: ark.pl)

Kopiec o elipsoidalnym kształcie ma średnicę W-E ok 80m i około 40m na linii N-S oraz wysokość ok 5m. Jego podstawę stanowi naturalne wzniesienie o podsypanych sztucznie stokach i szczycie. Około połowy XVII wniesiono w centralnej części kopca drewniany budynek. Rozebrano go ok XVII i XVIII wieku. Na jego miejscu wzniesiono kolejny budynek murowany. W zachodniej części plateau usytuowany był murowany budynek mieszkalny.
Ze względu na przynależność Głowna do Glowieńskich herbu Roch II już od co najmniej początku XV wieku wydaje się prawdopodobne, że opisane powyżej założenie nie było pierwszym i jedynym w Głownie. Natomiast badania archeologiczne Świątkiewicza wykluczyły możliwość posadowienia dworu późnośredniowiecznego na opisanym kopcu.
W założeniu parkowym znajduje się jeszcze dwór z XIX wieku

Kopiec i XIX-wieczny dwór na mapie kwatermistrzostwa