Kutno- Łąkoszyn

dzielnica Kutna

Fortalicję, która w 1399 roku stanowiła własność Jana z Łąkoszyna z rodu Roliców, kasztelana łęczyckiego, wprowadził do literatury T. Nowak. Kopiec obecnie nie istnieje, a teren jest całkowicie zurbanizowany. Brak jest jakichkolwiek danych pozwalających na dokładniejsze datowanie siedziby Roliców.
Łąkoszyn jest najstarszą dzielnicą Kutna. Pierwsza wzmianka o istnieniu znajdującej się w szlacheckich rękach miejscowości pochodzi z 1359 r. Na przełomie XIV i XV w. właściciele dokonali tu lokacji miasta, co potwierdza wzmianka z 1417 r. Od tego czasu Łąkoszyn stanowił znaczną konkurencję dla rozwijającego się po drugiej stronie Ochni Kutna.

Pierwsza informacja o fortalicium w Kunie pochodzi z XVI wieku. Wśród dóbr jakie pozostawil Andrzej z Kutna, wojewoda rawski, zmarły w 1503 roku, swoim synom wymieniona została połowa miasta Kutno wraz z cała fortalicją. szczegółowy opis zabudowań dworskich w Kutnie zachował się dopiero w inwentarzu miasta z 1695 roku. Znajduje się w nim informacja o dworze murowanym na kopcu określanym jako " zamek stary na kopcu murowany", który już w tym czasie był niezamieszkały i zdewastowany. Dwór ten może, lecz nie musi być tożsamy miejscem ze znaną z początku XVI wieku fortalicją. Nowi nabywcy dóbr, Zamoyscy rozpoczęli wtedy prace remontowo-modernizacyjne. Wyremontowano także część starych budynków gospodarczych. Naprzeciwko budynku kuchni znajdował się "zamek stary na kopcu murowany pusty, w oknach niektórych kraty są żelazne". Wszystkie budynki były "częścią oparkanione, częścią ostrożone".
Z budynkiem starego dworu L.Kajzer powiązał także informację zawartą w opisie Kutna z la 1793-1794 o murowanym domu. Ten kwadratowy budynek widoczny jest także na planie miasta z 1826 r. Budynki te znajdowały się przy folwarku Rataje. Z. Ciekliński, relikty dworu murowanego z XVI wieku powiązał z położonym na terenie dawnego folwarku budynkiem przerobionym w XIX wieku na browar - "zamek murowany, cegła, kamień na założeniu prostokąta, podpiwniczony". Pozostałości browaru zostały rozebrane w końcu lat 60-tych XX wieku w związku z budową Domu Kultury w parku Traugutta.
Dwór wzniósł przedstawiciel rodziny Kucieńskich. Fortalicja ta mogla ale nie musiała być tożsama z miejscem z murowanym dworem na kopcu znanym z opisu z 1695 roku. Informacja ta mogła dotyczyć innego wcześniejszego budynku, a murowany dwór mógł ufundować dopiero syn Andrzeja, także Andrzej. Natomiast budowę nowożytnego, drewnianego dworu znanego z opisu z 1695 roku można prawdopodobnie łączyć ze Stanisławem, podkomorzym gostynińskim lub jego synem Jerzym.

Położenie dworu na mapie kwatermistrzostwa z 1830 roku

Zdecydowałem się połączyć te dwie informacje gdyż podejrzewam, że chodzi jednak o ten sam obiekt