Kamień Krajeński

Zamek został zbudowany z inicjatywy arcybiskupa Jaosława Bogorii Skotnickiego. Powstał na skraju zespołu miejskiego około 100m od obecnego rynku. O walorach obronnych świadczy położenie na niewielkim wzniesieniu, do dziś nowe domy stojące na miejscu zamku zajmują teren wyraźnie wyżej położony w stosunku do otoczenia. Budowa zamku trwała 20 lat, rozpoczęto ją zaraz po nadaniu praw miejskich czyli w 1359 roku. Zamek ten przetrwał do 1721 roku. W 1685 r. istniała jeszcze część zamku zwana kamienicą z dwoma wielkimi sklepami - piwnicami, nad którymi znajdowały się dwa duże pokoje przygotowane na przyjęcie arcybiskupa. Obok kamienicy stała wieża, która była więzieniem dla przestępców. Obok tych budynków, osobno stał drewniany dwór przeznaczony dla: dzierżawców lub rejentów. Składał się on z dwóch pokoi, alkierza, komory, kuchni i czeladnicy wystawionej w drugiej połowie XVII wieku. Wszyscy mieszkańcy zobowiązani byli do dawania danin różnego typu opłat i robocizn szarwarkowych. Rzeźnicy np. zobowiązani byli dostarczyć do dworu dwa kamienie łoju, a na każdy przyjazd arcybiskupa winni byli dostarczyć do kuchni jedną sztukę wołu ruskiego i jedno ciele holenderskie. W tym też czasie tzn. w 1686 roku, miasto posiadało przywilej królewski do organizowania małych targów w każdą sobotę i jednego dużego w ciągu roku. W XIX wieku dokonano przekształcenia budynków zamkowych a następnie nastąpiła ich rozbiórka. Brak analiz historycznych i badań terenowych nie pozwalają na dokładniejsze opisanie obiektu. Prawdopodobnie był to ceglany, regularny zamek z wieżą główną, otoczony nawodnioną fosą. Stanowił on obronne centrum administracyjne sporego klucza dóbr ziemskich należących do arcybiskupów gnieźnieńskich.

DK w miejscu zamku

wzgórze zamkowe

te same ujęcia ale zdjęcia lepsze - 2013