Bobrowniki

W XIII w. była tu komora celna, a w XIV w. zapewne gród, nadany w 1377 r. przez króla Ludwika Węgierskiego księciu Władysławowi Opolczykowi, który odsprzedał go Krzyżakom w 1392 r. Zakonnicy wznieśli na prawym brzegu Wisły ceglany zamek prawdopodobnie jeszcze przed końcem XIV w. Założony na planie czworoboku z wieżą we wschodnim narożu, posiadał kilka budynków przy ścianie południowo - wschodniej i południowo - zachodniej. Trudno jednak ustalić gdzie znajdował się wjazd na dziedziniec. W 1408 r. miejscowość zostaje włączona do Polski, ale rok później (1409) wraca w ręce Krzyżaków, którzy skutecznie oblegli zamek. Ustalenia pokoju toruńskiego w 1411 r. ponownie nadają prawa do zamku w Bobrownikach królestwu polskiemu. Na odbudowę po zniszczeniach wojen z Krzyżakami, warownia czekała długo i ostatecznie nie doczekała się nigdy. W 1461 r. sejm nawet uchwalił odbudowę granicznej strażnicy, ale na postanowieniach się skończyło, mimo iż częściowo zrujnowany zamek był przez lata siedzibą starostów grodowych. Podupadający zamek dotrwał w tym stanie do XVIII w., kiedy to w wyniku kolejnych zniszczeń legł ostatecznie w gruzach, przypieczętowując swój los. Na początku XIX w. został częściowo rozebrany. (za: http://ugbobrowniki.pl)

plan zamku wg. T.Horbacza 1985(źr. Leksykon Zamków w Polsce,str.96)

plan zamku wg.J.Błaszczyka(źr.Zamki Krzyżackie w Polsce,str43)

rekonstrukcja zamku wg.I.Sławińskiego 1980, z uzupełnianiami J.Salma
(źr. Leksykon Zamków w Polsce,str.96)

rekonstrukcja zamku wg T.Horbacza
(źr.Zamki Krzyżackie w Polsce,str47)

zamek na rysunku Boota z I połowy XVII wieku

zamek na rysunku Napoleona Ordy z II połowy XIX wieku