Mur Hadriana

23 maja 2005 roku archeolodzy odkryli ok. 15 km na zachód od Carlisle nieznany odcinek Muru Hadriana - linii rzymskich umocnień przecinającej Wielką Brytanię ze wschodu na zachód. Budowa muru o długości 123 km rozpoczęła się w II w. n.e.
Odkrycia dokonali naukowcy z Cumbria County Council, którzy prowadzili prace powierzchniowe poprzedzające budowę obwodnicy. Badacze natrafili na fragment kamiennego muru oraz szczątki ceramiki.

Mur Hadriana jest jednym z najciekawszych zespołów rzymskich zabytków na Wyspach Brytyjskich. Pas umocnień przecinający wyspę w jej najwęższym miejscu miał za zadanie chronić północne rubieże nowoutworzonej prowincji Brytanii.

Zagrożeniem dla rzymskiego osadnictwa w północnej Anglii były ciągłe najazdy plemion zamieszkujących Szkocję. Mur o długości 123 km przegrodził wyspę w pobliżu obecnej granicy pomiędzy Anglią i Szkocją.

Swoją funkcję Mur spełniał aż do końca rzymskiego panowania na Wyspach Brytyjskich, czyli do początku V w. n.e. W 1987 r. pozostałości rzymskich umocnień w północnej Anglii zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego.

źr: PAP

Mur Hadriana (łac. Vallum Hadriani) - rzymski mur obronny w północnej Brytanii wybudowany w latach 121-129 n.e. na odcinku od Bowness nad zatoką Solway do Wallsend nad rzeką Tyne w czasach cesarza Hadriana. Pomyślany jako zapora przed wojowniczymi plemionami Piktów z Kaledonii, nigdy nie spełnił pokładanych w nim nadziei. Mur Hadriana budowali stacjonujący w Brytanii żołnierze trzech legionów rzymskich, wspomagani przez oddziały pomocnicze. W założeniu konstrukcja miała jedynie utrudniać przemieszczanie się między południową i północną częścią wyspy, a strzec tego miały rozmieszczone co 500 metrów wieże strażnicze i co 1,5 kilometra niewielkie forty. Długość tej budowli wynosiła 117 km, a wysokość ok. 4,5 m. W części wschodniej mur był wzniesiony z kamienia, a w zachodniej z darni. Mur Hadriana stracił na swym znaczeniu (i zaczął popadać w ruinę), gdy następca Hadriana, Antoninus Pius, wybudował na północ od niego nowe fortyfikacje, zwane Murem Antoninusa. Jednak później Rzymianie wyparci z wału Antoninusa powrócili na wał Hadriana, który odnowili. Pozostałości muru Hadriana można oglądać w Housesteads i Great Chesters, są one chronione jako dziedzictwo narodowe.

fragment muru w okolicach Greenhead

fragment muru w okolicach Housesteads

w okolicach Milecastle 42 (Cawfields)

okolice Greenhead

okolice Birdoswald Fort

fundamenty siedziby obronnej w ciągu murów tzw Castle Nick w Milecastle 39 niedaleko Steel Rigg,

lokalizacja muru Hadriana

fort Cilurnum w ciągu muru

fort Brocolitia, Procolita (Carrawburgh)

pozostałości fortu Vercovicium

fort Aesica

fort Banna (Birdoswald)

fort Pons Aelius będący jednym z większych obronnych fortów w ciągu muru (rekonstrukcja)

fort z góry