Krzesk - Królowa Niwa

wieś w powiecie siedleckim, w gminie Zbuczyn

Grodzisko odkrył w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku A. Pleszczyński, ale opisu i pierwszych pomiarów dokonał dopiero w 1935 roku J. Mikulski. Grodzisko zweryfikowane zostało 1957 roku przez pracowników Zakładu Polskiego Atlasu archeologicznego i wpisane do rejestru zabytków. W 1965 roku W. Szymański przeprowadził badania sondażowe. Uzyskane wyniki pozwoliły określić chronologię grodu na VII-VIII (?) i XI wiek. Stacjonarne badania wykopaliskowe na grodzisku w Krzesku rozpoczęła M. Miśkiewiczowa w 1976 roku i przez następnych dziesięć lat kontynuowane one były przeze mnie. Położone jest ono w widłach dwóch bezimiennych cieków odprowadzających wody do zlewni Krzny Północnej. Należy do typu grodzisk nizinnych, pierścieniowatych, z podwójną linią wałów. Usytuowane jest na naturalnie uformowanej kępie piaszczystej, otoczonej rozległymi łąkami. Jest poważnie zniszczone przez międzynarodową drogę z Warszawy do Terespola. Przecina ona obiekt w połowie. Jego część południowa została doszczętnie rozorana. Lepiej zachowa się część północna, którą poddano badaniom wykopaliskowym. Otwarto 31 wykopów. Przebadano 1200 m2, tzn. 7% powierzchni obiektu. Rozpoznano zabudowę majdanu i system umocnień w postaci wałów i fos. Wydzielono dwie fazy funkcjonowania grodu. Wały zbudowano na surowym korzeniu. W fazie starszej fazy posiadały konstrukcję drewniano-ziemną a w młodszej fazie - ziemmno-kamienną.
(źr: http://joannakalaga.pradzieje.pl)

na wikimapie
http://wikimapia.org/#lat=52.0578738&lon=22.5894356&z=16&l=28&m=b