Świerzawa

Dawny parafialny kościół św. Jana Chrzciciela i św. Katarzyny Aleksandryjskiej był inkastelowany, o czym świadczy otaczający go XV-wieczny mur solidną oskarpowaną bramą. Powstał w II połowie XIII wieku i do dziś przetrwał w prawie niezmienionym wyglądzie. Wyznacznikiem kościoła jest czworoboczna wieża dobudowana do bryły głównej kościoła w 1506 roku. Kościół jest murowany z kamienia, jednonawowy, z prezbiterium zamkniętym półkolistą apsydą. Nawa i prezbiterium przykryte stropem drewnianym wspartym na dwóch słupach. W apsydzie trzy romańskie okna z kolumienkami. Od strony zachodniej i południowej dwa portale o cechach gotyckich. Prawdziwym dziełem kunsztu kamieniarskiego jest wspaniały portal z Drzewem Życia, pochodzący z XII wieku. Jednak największą atrakcją zabytku są malowidła, które zdobią ściany świątyni. Odkryte w 1977 roku pod warstwami tynku ścienne malowidła o tematyce zwierzęcej i roślinnej pochodzą z XIII wieku. Przedstawiają dosyć nietypowe zwierzęta takie jak bocian, żyrafa czy ryby. Malowidła te są ściśle związane z symboliką życia. Ścianę północną kościoła zdobią XIV-wieczne malowidła ukazujące życie Katarzyny Aleksandryjskiej wg "Złotej Legendy". Jest to najszersze ze znanych przedstawień obrazowych życia tej średniowiecznej świętej w Europie środkowej. Posiada dwuspadowe dachy nawy i prezbiterium oraz hełm wieży kryte gontem. Wnętrze oświetlają rozglifione okna w kamiennych opaskach, przeważnie zamknięte półkoliście. Z czasów, gdy kościół służył ewangelikom zachowały się: drewniana, polichromowana ambona z 1613 r., renesansowe, drewniane stalle z 1562 r. oraz zespół 12 XVI w. kamiennych płyt nagrobnych i epitafiów przedstawicieli rodów v. Hoberg (późniejszy Hochbergowie z Roztoki i Książa), v. Zedlitz i v. Nimptsch. Obiekt znajduje się na północnych przedmieściach miasteczka w pobliżu mostu na Kaczawie, przy drodze do Złotoryi. Kościół jest udostępniony do zwiedzania od piątku do niedzieli, jednak najlepiej wcześniej umówić się telefonicznie.

kościół w okresie międzywojennym