Javornik

Obok ufortyfikowanych miast w system obronny dawnego księstwa wchodziło szereg rycerskich warowni, które miały za zadanie ochronę szlaków handlowych na terenie ziemi nyskiej, szczególnie w górskim regionie. Do najważniejszych należały: Leuchtenstein na stokach Kopy Biskupiej, Edelstein nad Zlatymi Horami, który pierwotnie strzegł głównie okolicznych kopalń złota, a także zamki; w Adolfovicach, Friedeberg (Žulova), Rychleby koło Javornika wreszcie Johannesberg nad Javornikiem. Ten ostatni w roku 1307 miał wybudować książę świdnicko-javorski Bolko I. 40 lat później jego wnuk Bolko II odsprzedał warownię biskupom wrocławskim. Po zdobyciu jej w 1428 r. przez husytów, po jego odkupieniu przez diecezję, zamieniony został na letnią rezydencję tracą cechy obronne. Prace na znacznie szerszą skalę prowadził tu biskup Jan V Turzo, któremu zamek zawdzięcza renesansowy charakter. Pozyskując materiał rozbiórkowy z pobliskiego zamku Kaletnštejn, wzniesiono przy dawnych murach zewnętrznych nowe skrzydła, dzieląc warownię na dwie części z tyloma dziedzińcami.