Puławy - dom gotycki

Dom Gotycki otwarty w 1809 r., powstał po przebudowie dawnego pawilonu parkowego, wykonanej przez Aignera. Wykorzystano w jego budowie zgromadzone przez ks. Izabellę lapidarialne fragmenty przywiezione z Włoch i Hiszpanii lub zabrane z historycznych miejsc i budowli w Polsce, część z nich wmurowując w nowe ściany (np. okna, odrzwia). Dom od wschodu i południa otacza ganek, którego kolumny i ostrołukowe arkady są wykonane z piaskowca. Jego ściany, pierwotnie z czerwonej cegły, były pokryte prawie w całości fragmentami architektonicznymi i rzeźbami ze starych zamków, kościołów i pałaców, a każda ściana otrzymała nazwę związaną z tymi lapidariami. Wewnątrz na parterze za przedsionkiem znajduje się półokrągła sala herbowa, na której środku stoi kolumna dźwigająca belkę stropową z napisami: “Wszystkiemu co los zmienia i co czas pożera, człowiek tkliwe wspomnieniem znikomość odbiera”. Nad nią znajduje się sala zielona z mozaikowym parkietem, boazerią i intarsjowanymi drzwiami.