
Zamki, dwory obronne, mury miejskie, grodziska
Forum miłośników średniowiecznych fortyfikacji (zał. 05 Lis 2007)
Rezydencja rycerska typu motte, a właściwie rezydencja feudalna, nazywana w Polsce gródkiem stożkowatym, to rodzaj obiektu mieszkalnego o cechach obronnych, forma przejściowa pomiędzy grodem, wieżą rycerską, dworem obronnym a zamkiem.
Obiekty tego typu budowane były w Europie od IX do XIV wieku. W X-XI w pojawiły się w Szwajcarii, w XI wieku we Francji, Wielkiej Brytanii, Irlandii, Holandii, Niemczech, w XIII i XIV wieku pojawiają się na terenie Polski, Czech i Austrii. Gródki stożkowate – to w archeologii określenie nasypów ziemnych o kształcie ściętego stożka, wysokiego na ok. 3-5 metrów, o średnicy u podstawy ok. 30 metrów, a przy wierzchołku ok. 15 metrów. Grody stożkowate zazwyczaj były otoczone rowem i wałem, a ich stoki były oblepione gliną. Samo motte to wieża drewniana lub murowana na sztucznie usypanym kopcu, z ziemi wybranej z fosy wokół kopca. Dodatkowo sam kopiec mógł być z wierzchu wzmocniony gliną, a wieżę otaczała palisada. Do motte przylegał zazwyczaj rodzaj podgrodzia, majdanu otoczonego palisadą, nad którym górowała wieża.
Obiekty drewniane wprowadzamy w grodziskach, murowane w zamkach.
Poniżej przykłady gródków stożkowatych typu motte

